دوستانه
سلام دوستان :
لطفا نظر بدید ، منتظر نظرات شما هستم .
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۲ ساعت 18:42 توسط رزاقی
|
من و دخترم قبل از شروع تابستان جدولی با ۴۰ خانه (یا به تعداد روزهای تعطیل) تهیه می کنیم و در هر خانه چیزی برای یک دیگر می نویسیم که در هر روز باید اجرا شود. این کار می تواند رسیدگی به امور ساده روزمره، یک فعالیت شاد یا کاری خنده دار باشد.صبح هر روز، یک شماره را انتخاب می کنیم و کاری که در خانه مربوط به آن نوشته شده را انجام می دهیم. این کار برای ما به یک رسم تابستانی محبوب تبدیل شده است. 
عروسک های کاغذی. یک کاغذ A۴ معمولی را به ۴ قسمت تقسیم کنید و به بچه ها بگویید در هر قسمت تصویر یکی از شخصیت های محبوب داستانی خود را با ماژیک نقاشی کنند. سپس نقاشی ها را بریده و یک عدد نی برای دستگیره، به پشت آنها بچسبانید. سپس می توانید داستان ها را با این عروسک های کاغذی نمایش دهید. پشتی مبل و پیشخوان آشپزخانه محل مناسبی برای نشستن و نمایش دادن است. حسن این کار این است که نه تنها کودکان توجه فراوانی از دیگران دریافت می کنند و نمایش دادن در پرورش خلاقیت، جسارت و حافظه آنها بسیار موثر است، بلکه داستان ها و شخصیت ها، بسیار متعددند و این کار می تواند یک سرگرمی پایان ناپذیر باشد. 
در روزهایی که بسیار گرم یا بارانی است، به پیک نیک خانگی می رویم. با یک ملحفه چادر می زنیم، غذای خود را که شامل خوراکی های پیک نیکی مانند ساندویچ های کوچک، شیرینی های خانگی و نوشیدنی های ساده است، در جایی غیر از محل معمول می خوریم. تلویزیون را تا بازگشت از پیک نیک روشن نمی کنیم و در عوض با چراغ قوه به اکتشاف در خانه، زیر مبل ها و داخل پارکینگ می پردازیم. 
مادر من در ابتدای تابستان مرا به بازار می برد، تعدادی تی-شرت ساده ارزان و مقداری دکمه، روبان، پولک، رنگ پارچه و اکلیل برایم می خرد تا من در تعطیلات این تی-شرت ها را به میل خود تزئین کنم. این یکی از بهترین تفریحات من است. 
برای کوچک ترها یک برنامه اکتشافی ترتیب می دهم. فهرستی از چیزهایی که در خانه یا حیاط وجود دارند، مانند یک سنگ پهن، یک برگ گرد، یک مداد آبی و... تهیه می کنم و به آنها می دهم تا بگردند و پیدایشان کنند. هر مورد جایزه کوچک و یافتن تمام موارد هم یک جایزه بزرگ تر دارد. 
من برای هر یک از سه فرزند نوجوانم یک دوربین یک بار مصرف می خرم و از آنها می خواهم که از جالب ترین صحنه ها و آن چه واقعا برایشان جذاب است عکس بگیرند. سپس عکس ها را چاپ کرده و با کمک یکی از اعضای هنرمند خانواده، بهترین آنها را-بدون دانستن این که عکس متعلق به کدام یک از بچه هاست- انتخاب می کنیم و جایزه ای اساسی به او می دهیم. در خانه داوود (ع) را زدند ، حضرت اجازه وارد شدن به خانه را داد ، ناگهان ده نفر تاجر به حضور داوود (ع) آمدند و هر کدام صد دینار (جمعاً هزار دینار) نزد آن حضرت گذاردند و عرض کردند: این پولها را به مستحقش بدهید. حضرت داوود (ع) از آن ها پرسید : علت این که شما دسته جمعى این مبلغ را به اینجا آورده اید چیست ؟ عرض کردند: ما سوار کشتى بودیم ، طوفانى برخاست ، کشتى آسیب دید و نزدیک بود غرق گردد و همه ما به هلاکت برسیم ، ناگهان پرنده اى دیدیم ، پارچه سرخ بسته اى به سوى ما انداخت ، آن را گشودیم ، در آن شال بافته دیدیم ، به وسیله آن مورد آسیب دیده کشتى را محکم بستیم و کشتى بى خطر گردید و سپس طوفان آرام شد و به ساحل رسیدیم و ما هنگام خطر نذر کردیم که اگر نجات یابیم هر کدام صد دینار، بپردازیم و اکنون این مبلغ را که هزار دینار از ده نفر ماست به حضورت آورده ایم تا هر که را بخواهى ، به او صدقه بدهى.
حضرت داوود (ع) به زن متوجه شد و به او فرمود : پروردگار تو در دریا براى تو هدیه مى فرستد، ولى تو او را ظالم مى خوانى ؟ سپس هزار دینار را به آن زن داد و فرمود : این پول را در تأمین معاش کودکانت مصرف کن ، خداوند به حال و روزگار تو ، آگاهتر از دیگران است.
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند