
ايرانيان قديم و اجداد ما براي شمارش سال ها از نام 12 حيوان استفاده مي كرده اند كه اين شعر كهن و قديمي چنين است:
موش و بقر و پلنگ و خرگوش شمار زين چار چو بگذري نهنگ آيد و مار
آن گه به اسب و گوسفند است حساب حمدونه و مرغ و سگ و خوك آخركار
چار: چهار حمدونه : ميمون
هفت سین و نشانه های آن
گفته اند که هفت سین دارای چندین نشانه از برتری اهورا مزدا(خوبی ونیکی ها) براهریمن (شیطان)است.
سیب : نشانه ی دوستی و علاقه مندی به هم دیگر است.
سرکه : نشانه صبر و شکیبايی است.
سیر : نشانه ی تن درستی و سلامتی است.
سبزه : نشانه ی شکر گذاری از خدا در رویش دوباره ی طبیعت است.
سماق : نشانه ی آغاز دوباره ی زندگی است.
سمنو : نشانه ی سلامتی است.
آب : آب سمبل و نشانه ی روشنی و پیروز دلی و آرزوی داشتن قلبی و دلی به زلالی آب می باشد.
آیینه : نشانه ی روشنایی در سال جدید است.
قرآن : نشانه ی برکت سفره ها و روزی خواستن از خداست.
ماهی : نشانه ی تازگی شادابی و تکاپو است.
شمع : نشانه ی فروغ و روشنایی است.
سکه : نشان ثروت و دارندگی برای سال جدید است.
اسپند : به معنای مقدس و پاک و نشانه ای برای دور کردن چشم بد است.
شکر و شیرینی : آروز برای شیرین کامی همیشگی افراد خانواده است.
نارنج : نارنج شناور در میان آب نشانه ی زمین بر روی آب است که به معنای دوری از رنج و سختی در سال جدید است.
تخم مرغ : نشانه ی آفرینش و یادآوری قدرت خداوند می باشد.
نان : نشانه ی برکت و رونق روزی است.
همه ی این لوازم و چیزها بر سفره ای پارچه ای سفید رنگ در بالای منزل پهن می کنند و همه ی افراد خانواده در هنگام تحویل سال نو دور آن جمع می شوند و با خواندن دعای تحویل سال نو، خوبی، سلامتی، برکت، طول عمر و ... از خداوند می خواهند. این سفره تا سیزده روز در منازل پهن و گسترده می ماند.
امید است که سالي پر برکت در پیش رو داشته باشید.



